Nie mam kieszeni, bo w kieszeniach gubię szczęście...

these are just ghosts that broke my heart before i met you.

2010-12-17T12:34:00.000-08:00

chciałam tylko publicznie oświadczyć, że żyję, ale średnio chce mi się pisać, bo obijam się między powtórkami na egzaminy, zajęciami plastycznymi i wyjazdami 2h pociągiem od domu.
zaczynam przerwę świąteczną i mam zamiar trochę wypocząć, no i wyjść w końcu z domu, bo zaraz będę miała anemię (jestem straszliwie niedotleniona).
poza tym moje kochanie wraca z uniwerku na ponad dwa tygodnie, więc trzeba to dobrze wykorzystać.
+ zaczynam nienawidzić zimna - wynikiem -10 stopni jest egzema i różne inne problemy ze skórą, a przecież krem nawilżający dwa razy dziennie etc.
cały pokój mi śmierdzi terpentyną i farbami olejnymi i nie dokońca wiem, co mam z tym fantem zrobić, bo wietrzenie nic nie daje. chyba będę musiała się przenieść z malowaniem do garażu, samobójstwo.
idę dalej umierać i robić inne ciekawe rzeczy.

tak bym chciała wszystko Ci powiedzieć.

2010-07-28T06:22:00.000-07:00

Od trzech lat nieświadomie uciekam przed Tobą w ramiona kogoś innego i wmawiam sobie, że wcale nie jest ze mną tak źle.
Ale przez ostatnie 3 dni wyszło na to, że kocham Cię od momentu, w którym pierwszy raz z Tobą rozmawiałam i to tak bardzo. Byłam tak przestraszona tym, co do Ciebie czuję, że nauczyłam się być zimną suką. Uciekałam do innych, żeby to odeszło, ale się nie udało. I kiedy widzieliśmy się w Czaplinku, byłam już zupełnie przerażona i to dlatego tak się trzęsłam na peronie, bo jesteś jedyną osobą, która może zrujnować mi życie. Odpychałam Cię i próbowałam sobie (i Tobie) wmówić, że to Twoja wina, kiedy po prostu bałam się bólu. Uciekłam parę razy, żeby się wyżyć na Tobie za to, że tak na mnie działasz. Nie chciałam być jakąś pierdoloną niewolnicą wobec tego co do Ciebie czuję, potrafisz to zrozumieć? I teraz Ty masz swoje życie i to jest takie okropne, bo tak naprawdę, to umarłabym dla Ciebie. Kocham Cię tak bardzo, że to potrafiłoby mnie zniszczyć w kilka chwil.

tell me where did you sleep last night.

2010-05-14T13:20:00.000-07:00

1. Mam tyle piosenek, które chciałabym Tobie zadedykować. Nawet sobie nie wyobrażasz. Na daną chwilę pozostaje nam tylko śpewanie razem Jamie T - If You've Got The Money.
2. Ciągle piszę o tym samym, martwię się tym samym itd, czasem mi się wydaje, że moje życie jest monotonne. A przecież nie jest. Przecież jest oblane śmietanką towarzystwa, poprawione miodem i wszelkimi innymi słodkościami typu mleko skondensowane słodzone. Nie potrafię myśleć o teraźniejszości kiedy tak bardzo chciałabym żyć w latach późnych 70 i chodzić na koncerty Joy Division. Bo najważniejsze wydarzenie w moim życiu było prawie 30 lat temu, 18 maja 1980 roku, w pobliżu miasta w którym mieszkam, za pomocą kabla od suszarki na pranie.
3. Właściwie nie wiem co ja tu robię. To przez to wino.

one day we're gonna live in paris, i promise, i'm on it

2010-05-08T14:01:00.000-07:00

and every night we'll watch the stars
they'll be out for us, they'll be out for us
and every night the city lights
they'll be out for us, they'll be out for us

do you remember the way we danced? i wish i could forget it.

2010-04-18T08:13:00.000-07:00

Nigdy nie napiszę nic porządnego, bo sama siebie blokuję i piszę tak, jak myślę, że powinnam pisać, a nie tak, jak bym chciała. I nawet jak już mam w głowie zdanie, tak jak teraz, to na klawiaturze piszę coś trochę innego, bo ogranicza mnie mój umysł i nie pozwala mi być tak do końca wolną.
I wolność w tym świecie jest tak względna, że chce mi się rzygać za każdym razem kiedy ktoś o niej mówi, bo co to za wolność kiedy są rzeczy, które musimy robić i nie mowa tu o oddychaniu. Ograniczenia są po to, żeby nie było chaosu, ale to on właśnie jest wolnością i za mało go jest na tym świecie.

Chciałabym dalej pisać o wolności i o wolności słowa, ale trafiłam właśnie w internecie na coś takiego, że już chyba nie jestem w stanie i zostawię kolejny niedokończony wątek.

I właśnie wyszło mi, że piszę chaotycznie dlatego, że próbuję być wolna, co by się zgadzało.

it's good to see you, see you survive, it's good to see you, see you still alive.

2010-04-12T01:51:00.000-07:00

1. Ja nie mam czasu na myślenie o czymkolwiek, bo niby przyszły zmiany, tylko że dla mnie wszystko już i tak będzie takie samo, bo nie wierzę w ten świat. I teraz w tej chwili właśnie też nie mam czasu na myślenie, no i nie myślę nawet o tym, że to ode mnie zależy jak to wszystko widzę i słyszę i postrzegam i interpretuję. Ostatnio nie interpretuję wcale, bo interpretacje bywają błędne i wtedy już tylko pozostaje wszystko odkręcać i tłumaczyć, a ja nie umiem ładnie ludziom przedstawić o co mi naprawdę chodzi.
2. Chciałam dziś obejrzeć 5 filmów Jarmuscha za jednym zamachem, ale już po Nieustających Wakacjach się poddałam, bo tak nie można. I tu nie chodzi o to, że się nie da, ale właśnie o to, że można coś błędnie zinterpretować, a potem trzeba to będzie odkręcać. Ja kiedyś naprawdę obejrzę te filmy, ale nie naraz i nie przy takim zachodzie słońca jak teraz, bo aż mnie boli po lewej stronie jak na niego nie patrzę.
3. Nie ma karty dźwiękowej w tym komputerze, więc nie mogę sobie nawet poprzeszkadzać muzyką, a właściwie nigdy nie myślałam, że aż tak mi to potrzebne. I teraz zaczynam myśleć, ale tylko o tym, czy mogę jutro założyć tą sukienkę z tym swetrem i czy nie zmarznę czasem na lotnisku, albo tym bardziej w samolocie i o tym, że paznokcie mam nie pod kolor, ale zabrakło mi zmywacza.
4. Szukałam termometru i mało nie spadłam z taboretu na kafelki, a i tak nigdzie go nie ma, więc będę dalej siedziała bez pewności czy mam gorączkę czy nie. Bo przy anginie to właściwie mogę mieć, chociaż od dwóch dni jestem na antybiotykach i już mogę przełknąć jogurt. Zachód słońca już się skończył, ale dalej na ślepo walę w klawiaturę, bo jestem głupia i nie rozumiem, że na słońce nie powinno się patrzeć.
5. Chciałabym móc podłączyć aparat do komputera, a właściwie to kartę pamięci i zgrać dzisiejszy Sopot, ale nie wiem jak to zrobić, więc pokażę innym razem.

but with black eyeliner you'd look finer...

2010-04-02T14:35:00.000-07:00

kocham moje życie po raz kolejny.

you are my sweetest downfall, i loved you first, i loved you first.

2010-03-29T12:54:00.000-07:00

1. Chyba czas coś napisać zamiast siedzieć tylko na dupie i szukać ładnych zdjęć. I died a little inside kiedy zobaczyłam zespoły odwiedzające w tym roku Leeds Fest i zdałam sobie sprawę, że tam mnie nie będzie, bo wybrałam openera.
Chce mi się tylko przeglądać ładne blogi z ładnymi zdjęciami z pokazów Chanel i myśleć, że chciałabym na taki pokaz właśnie pojechać, może jak zacznę teraz zbierać, to za 20 lat coś się wymyśli.
2. Nie chce mi się nawet myśleć, spałam znowu pół dnia i chyba w końcu pójdę z tym do lekarza, bo to jest jakieś chore nie spać po nocach, a dniami padać na pysk przy byle okazji. Wkurzam się, bo jutro nie mam przerwy na lunch w liceum - no ale w końcu rozmawianie o plastyce jest ważniejsze niż jedzenie i odpoczywanie między półtoragodzinnymi lekcjami.
3. Weźcie mnie na Two Door Cinema Club. Błagam.

i read poems, sometimes. and the warning labels on my packet of cigarettes as i light up.

2010-03-25T14:14:00.000-07:00

mam takie wspaniałe, ociekające mlekiem życie.

audrey kocham cię

2010-03-09T12:54:00.001-08:00

why do you race through my red light?

2010-03-08T13:20:00.000-08:00

Nie-na-wi-dzę jak nie mam darmowych minut ani esemesów, czuję się taka odłączona od świata. Błagam, chcę już ten pierdolony abonament, chcę nie musieć liczyć esemesów i skąpić na rozmowy.
Bardzo ostatnio imprezuję, właściwie nie ma mnie w domu. No i wystarcza mi 6 godzin snu, a to się wczęsniej nie zdarzało.
Ryan, Twoja kurtka z superdry tak ładnie, ładnie pachnie. Kocham ją.

you love me, i love you harder, so...

2010-03-01T13:54:00.000-08:00

Ledwo jestem w stanie pisać na klawiaturze, bo mam zakwasy chyba we wszystkich mięśniach. Ja nawet nie żartuję. W słuchawkach Hot Chip, bo właśnie się dowiedziałam, że będą na openerze, ale w sumie mam ogromną ochotę na Arctic Monkeys, bo jej piosenka trzeci dzień za mną chodzi. Oprócz Fluorescent Adolescent chodzi za mną jeszcze makaron po chińsku i drink z martini, bo od soboty nie miałam tego w ustach.
You used to get it in your fishnets, now you only get it in your night dress...
Potrzebuję masażu, bo te mięśnie nie dają mi spokoju. Ledwo wysiedziałam w ławce, na plastyce, na matme, o matko właśnie sobie przypomniałam, że czeka mnie praca domowa z mechaniki i chyba się porzygam. Kiedyś w końcu muszę
...oh the boy's a slag, the best you ever had, the best you ever had...
Ze mną jest zawsze tak źle, że piszę to co mi przyjdzie do głowy i nigdy o tym nie myślę, a potem czytam archiwum miesiąc później i zastanawiam się, o co mi chodziło, błagam niech ktoś mi wytłumaczy mnie samą, bo ja nie mogę. I Ryana też niech mi wytłumaczy, bo jego nie rozumiem prawie tak samo jak siebie. Chodzi mi po głowie ta cholerna piosenka, ale nie chce mi się odpalać jutuba. Zaraz zasnę przed monitorem, a jeszcze oprócz pracy z matematyki mam 2 strony eseju do napisania. Brawo, tak się kończy odkładanie na ostatnią chwilę.
...flicking through a little book of sex tips...
Czekam aż mnie walniecie w ten mój durny łeb za to, co zrobiłam ostatnio. W sumie nie żałuję i nawet nie muszę za nic przepraszać, ale jest mi tak szalenie głupio. To teraz idę płakać, bo i tak w końcu kiedyś będę.
Przepraszam za ten wpis, ale mózg mi paruje.
...when you dream them up.

so i'm moving to new york 'cause i've got problems with my sleep.

2010-02-20T07:09:00.001-08:00

Nie rozumiem mężczyzn. Ani trochę. Ryan, nie rozumiem Cię.

stop! i'm not your number one enemy...

2010-02-17T14:38:00.000-08:00

O czym teraz myślę? O tym, czy warto ryzykować wszystko i stawiać na to, czego się chce, kiedy bezrobocie po studiach to w najlepszym wypadku 67%, a ja nie mam kontaktów, więc dla mnie pewnie z 80. Właśnie w tej chwili do mnie dotarło, że wcale nie zamieszkam tam, gdzie bym chciała, że nie znajdę tam wcale swojej wymarzonej pracy i życie wcale nie potoczy się tak, jak sobie wieczorem przed snem wymyślę. Że wszystkie marzenia, sny i tak dalej się nie spełniają, to powinnam wiedzieć już dawno, ale ja się naiwnie chowam za kurtyną swoich farbowanych na czekoladowy włosów i udaję, że mnie to nie dotyczy i że w ogóle z innego świata jestem. 'Przecież za wcześnie, żeby się martwić takimi rzeczami', dokładnie 11 dni i 4 godziny temu tak pomyślałam. I właśnie w tej chwili myślę, że właściwie może już być za późno i mniej więcej wybrałam sobie już resztę życia, tylko już prawie na pewno wiem, że wcale nie zamieszkam tam gdzie chcę, bo zamiast tego zostanę w kraju, w którym królują imprezy typu skins party, aborcja to codzienność no i testy na chlamydię są promowane w szkołach. Świetlana przyszłość.

Świetnie, tachykardio, dziękuję, że wiem już, czym jesteś. Czas na ograniczanie używek.

pari cd.

2010-02-15T13:01:00.000-08:00

obiecuję, że przestanę tym niedługo męczyć.

flunch!

louvre

eiffel tower

louvre

montmartre

sacre coeur

montmartre
eiffel

autokar

we'll live and die in these towns.

2010-02-15T08:30:00.000-08:00

Widze niebo, nie myślę.
Jak zwykle o tej porze roku życie mi się komplikuje. Już nawet się nie dziwię, już mi przeszedł dobry humor po Paryżu (tak swoją drogą - zdjęcie powyżej właśnie z Pari), już mam ochotę rozwalić coś dużego, kogoś, no nie ważne. Nie potrafię tak po prostu stanąć i powiedzieć 'cholera, kocham cię', więc siedzę grzecznie, brakuje mi tylko kucyków. Mam tyle zdjęć do przejrzenia, przerobienia i tak dalej, że nie wiem, kiedy się wyrobię. A przecież mam teraz ferie, powinnam mieć masy czasu. Jeny, jest mi tak przykro, że aż kupiłam pół litra lodów czeko i chyba zaraz całe zjem i obejrzę najgłupszą komedię jaką mam w domu, coś muszę zrobić na poprawę humoru. Wieczorem i tak całe poprawianie pójdzie na marne, no halo.
Ja naprawdę kocham mężczyzn, ale bez przesady.

more from paris.

2010-02-13T07:23:00.000-08:00

Au revoir, Paris :(

2010-02-12T10:02:00.000-08:00

Bonjour Manchester.
Wróciłam. Jestem w szoku. Kocham Paryż.

you ain't woman enough to take my man

2010-02-07T13:35:00.000-08:00

Sory Ryan, ale mina jest kapitalna, bo do dziś się z niej śmiejemy. No i dałeś sobie zrobić zdjęcie, a to się w tamtych czasach nie zdarzało.

To tak na uczczenie ostatnich dwóch tygodni, no bo dawno się tak nie bawiłam.

Nosiłam ostatnio tą czapkę, wtedy jak chciałeś mnie zabić za to, że ją zabrałam, sory, ale bez niej Ci lepiej, zwłaszcza, że masz krótsze włosy (no właśnie, wolę je teraz niż wtedy, haha). Przegrywam z Tobą w karty, bo nie podejmujesz ryzyka, a ja tak. Chodzi mi od rana po głowie Number 1 w wykonaniu N-Dubz i Tinchy Stryder'a, bo wczoraj to śpiewaliśmy (from my homie to my onlyyyyy... number one! you lift me off the ground), ale znam lepszą tego wersję. No i wszyscy teraz robią takie teledyski. Masz przyjemną bluzę z jeszcze przyjemniejszym ociepleniem w środku, dzięki, bo jak szliśmy te 4km w piątek na piechotę (na taksówkach nie można polegać) o 2 nad ranem, to myślałam, że odpadną mi wszystkie palce, w końcu moja kiecka ma koronkowe rękawy i miałam rajstopy (drogi taksówkarzu, który 'nie mógł znaleźć domu' [prawie na głównej ulicy], no po co mi palce u nóg i rąk). Swoją drogą party było niezłe, tylko właścicielowi życzę powodzenia w wietrzeniu pokoju. No i przy schodach nie ma już poręczy, ale tak to jest, jak się sprosi z 80 osób do 4 pokojowego domu (plus kuchnia i łazienka [jedna! ]), który ma naprawdę mało metrów kwadratowych. Ucieszyłam się jak Elle się pojawiła, bo przynajmniej miał kto ze mną pić driny, to takie głupie, że nie chciałeś ze mną pić wódki ('bo mam piwo') blablabla, co ciekawe to ja byłam żywa cały dzień, a Ty i wszyscy inni jeszcze wieczorem leczyliście się kawą/herbatkami tudzież relentlessem. Chciałam w nocy z pt na sob w sumie jeszcze iść do Was na te super nudle, ale już i tak byłam spóźniona przez tą pierdoloną taksówkę. No nie ważne. Chciałam Twoją bluzę na najbliższe 4 dni, ale zmarzniesz. W końcu zima. Widzimy się w piątek i już nie mogę się doczekać 6 marca.

No i u mnie świetnie, bo za 2h jadę do Paryża.

Odnośnie tych 2h: Nienawidzę na coś czekać, czas mi się tak dłuży, że gdyby nie to, co czeka mnie za 2h41min to chyba bym sobie strzeliła w łeb. Nie mam co robić, w dodatku boję się, że rozjebie mi się walizka, bo już jest nie do końca zdatna do użytku. Mogłam odłożyć pakowanie się na teraz, ale o ja mądra. Zabierz mnie ktoś do pubu albo chociaż do Jenca do domu, bo zaraz zginę. Ale już zdążyłam się z nimi wszystkimi pożegnać ('Mała baw się dobrze i niech ci się autokar nie rozbije po drodze. I rozglądaj się zanim przejdziesz przez ulicę.'), to drugi raz nie wypada. No i matka ie wypuści mnie z domu, no i zdążyłam umyć włosy i teraz schną, a nie chcę być chora. Boję się jeszcze, że nie dwie karty pamięci nie wystarczą mi na zdjęcia. Swędzi mnie skóra na plecach tuż koło tego pieprzyka, o którym mówisz, że jest słodki. Będę miała kochaną współlokatorkę, no będzie bosko.

she won't be surprised and she won't be shocked.

2010-01-31T12:28:00.000-08:00

Tak mniej więcej kończy się moje chodzenie po sklepach. No i jeszcze dwoma sukienkami. Urban Outfitters dziękuję uprzejmie za książkę, nad którą zastanawiałam się 30 minut, przez co nie odwiedziłam ani Topshopa ani All Saints, bo pociąg przecież nie będzie na mnie czekał. Kocham moje nowe buty, no muszę się pochwalić.
Tak na marginesie, w piątek wylądowałam w Boots'ie w dziale z farbami do włosów. Miał wyjść czekoladowy brąz, ale wyszło raczej espresso.Od jutra sprawdzam pogodę w Paryżu na za tydzień i szukam sobie tego wszystkiego, co chcę zobaczyć w wolnym czasie i zastanawiam się, jakie wziąć ciuchy. I jeszcze błagam, niech ktoś mi kupi jutrzejszego Vogue'a na urodziny, żebym miała co czytać w autokarze po drodze, bo ja sama jestem prawie bez pieniędzy. Paryskiego sama sobie kupię, jeśli mi wystarczy. W Paryżu jest w końcu szalenie drogo.

he's a scumbag, don't you know?

2010-01-25T09:54:00.000-08:00

Przypomniały mi się wakacje i to znalazłam. Pisałam już kiedyś, że gitary i papierosy, jak się nie pamięta, to archiwum stoi otworem.
Boli mnie głowa, bo spędziłam 5h w klasie, która niemiłosiernie śmierdzi farbami wszelkiego rodzaju. Do mdłości. Zawsze mnie tam potrzeba, to zawsze tam jestem, a potem kończy się migreną i wysiadaniem przy chińskim take away'u, żeby poprawić sobie humor i przywołać kubki smakowe do porządku makaronem z kiełkami. No i lubię zapach soi.
Niech ktoś mi wytłumaczy, co ja tu do cholery robię, kiedy powinnam przepisywać cały plan naszego za-dwa-tygodnie Paryże. Rety, nie mogę się już doczekać, jakie to jest kurwa chore. Muszę znaleźć tą uliczkę ze starymi vogue'ami.
Mój kolega pracuje w Starbucksie, zazdroszczę mu dostępu do tych boskich kaw, czekolad, herbat nawet, błagam zatrudnijcie mnie tam, ja mogę cały dzień na nogach, byle te zapachy w nozdrzach od rana do popołudnia. Są tak upajające, że boję się, że nie mogłabym oddychać normalnym powietrzem po wyjściu. Z kolei inny mój kolega pracuje w maku i tego już mu nie zazdroszczę, zwłaszcza, że wczoraj koło tego maka wysiadałam z autobusu i wyglądał nieciekawie bardzo. W maku mają dobre tylko lody.
Chcę takie lody z maka na zaraz, albo może lepiej coś na ciepło, bo od lodów zamarzną mi palce i już w ogóle nie będę w stanie pisać na klawiaturze.
Bardzo bym chciała trochę siły na to, żeby nie zaspać jutro do szkoły, albo może chociaż jakiś boski budzik, który wyciągnie mnie z łóżka na tyle wcześnie, żebym nie musiała jak głupia biegać po całym domu szukając szczoteczki/butów/rajstop/długopisu/pieniędzy na autobus. Niestety takiego budzika nie ma nigdzie w pobliżu. Chyba po prostu pójdę wcześniej spać.

Do Majkela.

2010-01-24T12:34:00.001-08:00

Cześć kochany!
Za 4h pewnie wyślę Ci życzenia urodzinowe i przez tydzień będę się czuła rok młodsza od Ciebie. Później już nie. Nie mam z Tobą zdjęć, którę nie są starsze niż 2 lata, więc nic nie będę tu wstawiać, bo mi wstyd za moją fryzurę wtedy i za Twój wyraz twarzy.
Właściwie, to mam bardzo dobre piwo truskawkowe z tesco, więc zajmuję się konsumpcją, a resztę do Ciebie wyślę Ci życzeniami i powiem Ci jutro.
Całuję.

nie przejdziemy do historii.

2010-01-19T10:28:00.000-08:00

Medialne samobójstwo.
Mówię szeptem i przechodzę przez życie cichutko. Nie wykupuję spotów reklamowych, żeby dać o sobie znać. Nigdy nie nagram płyty z muzyką do wind i wulgarnymi tekstami. Po tym zostałoby mi tylko łąmanie kręgosłupa, uczenie się choreografii i rozprostowanie fałd na mózgu, a później już tylko: PA KOTEK! Nie przejdę do historii w taki sposób.

Nie przejdę do historii.

Póki nie wyrwę się z tego miejsca, to nie zmieni się nic. Tu nikt nie wierzy emocjom, tylko dzikiej gonitwie w konkursie świadectw (tudzież tzw. UCAS points). Tutaj czuję się niewykarmiona, niespełniona i dlatego właśnie nic nie może się zmienić, bo w otoczeniu nadal pełno nieletnich w ciąży i jeszcze więcej rozbitych szyb na przystankach autobusowych. Tu nie przejdę do historii.

Chciałabym.
Lekcje gry na pianinie, fortepianie, skrzypcach, gitary nauczę się sama. Chcę więcej sztuki, więcej muzyki, galeriami, koncertami, teatrem będę sobie zastępować wszystkie dzikości, do których w inny sposób nie jestem w stanie dotrzeć.

Potrzebuję mężczyzny.
Chłopaka, no kogokolwiek, byle starszy, byle 18 lat. Byle nie mój rocznik. Na zaraz, teraz, na później też, na zawsze, nigdy, pojutrze. Gubię się sama, no niech mi ktoś narysuje mapę.

Do P.

2010-01-18T10:27:00.000-08:00

Dzisiaj prawie umarłam, ale moje serce dalej nie doszło do siebie. Nie można powiedzieć, że tak bywa, bo tak nie bywa. Takie rzeczy nie zdarzają sie codziennie, no cholera. Skąd wiedziałeś, co zagrać mi na pianinie, skoro wcale mnie nie znasz. Nikomu nie mówiłam, że to mój ulubiony utwór i że wolę go od Bella's Lullaby milion razy bardziej. Tobie też nie mówiłam, bo kiedy jak gdzie, przecież nie bardzo miałam okazję. Więc czemu akurat to cholerne The River Flows In You (i tu odwołanie do linku w notce z 9 stycznia)? Pewnie słyszałeś, że serce wali mi tak mocno, że aż nie do rytmu, pulsował mi nawet lewy nadgarstek i do tej pory nie panuję nad gryzieniem warg. Lubię Twoje długie palce jak biegną po klawiszach tak, jakbyś ich nawet nie dotykał.

Następnym razem Cię nagram, i moją reakcję też i wyślę Ci to mejlem. Bo musisz to zobaczyć wtedy, kiedy nie skupiasz się na grze.

Dobrze, że umiem się powstrzymywać przed nadmiernym okazywaniem emocji w Twojej obecności.

Po raz pierwszy w życiu pomyślałam, że nigdy nie rzucę się w objęcia chodnikowi, a w apteczce będę trzymać tylko plastry i witaminy. Z Twojej winy.

Całuję.

it's nice to meet you sir.

2010-01-17T08:31:00.000-08:00

Zbieram pozostałości z 2009.

Czyli tzw. best of 2009.
To był mimo wszystko dobry rok, chociaż moim faworytem nadal jest 2008. Już niedługo.

Our time is running out.

2010-01-16T07:56:00.000-08:00

Właśnie skończyło mi się piwo wiśniowe, więc nie jest dobrze. Chciałabym spędzić weekend w stanie upojenia, nie tylko alkoholowego. Niestety wypad do galerii sztuki nie wyszedł mi zupełnie, a tak się starałam. Ominęła mnie boska wystawa, która kończy się dwudziestego, więc już nie zdążę na nią pojechać. Oprócz tego uciekł mi sprzed nosa makaron chiński z bufetu w okolicy China Town. Skończyłam (jak zwykle) na indyjskim naanie, który wcale mi nie smakuje. Jestem tak potwornie wybredna.

Kupiłam Amelię na dvd, bo nigdy nie obejrzałam jej do końca, zawsze zostawało mi to ostatnie dziesięć minut. No i muzyka Yann'a Tiersen'a w tym filmie...

Chciałabym Muse i Radiohead na openerze, bo to kombinacja znakomita, właściwie to jest jedno z największych mych życzeń na ten rok. W końcu mam już nawet bilet. Z pewnością będzie Kasabian, więc jest już i tak dobrze. Tylko już raczej nic nie przebije zeszłego roku. Chciałabym również powtórkę z Hayley Williams w roli głównej.

Jest mi trochę niedobrze od tego indyjskiego jedzenia. Robię zeza do komputera, wystawiam język i nudzę się niemiłosiernie. Hannah miała mnie ratować wyjściem do miasta, ale nie jestem sobie w stanie w jeden dzień załatwić dowodu.

Chciałabym wszystko odczuwać mocniej, cieplej, bardziej, intensywniej niż zawsze. Poza tym wczoraj 3 razy w ciagu 5 minut mój tyłek doznał bliskiego spotkania z zamarzniętą wodą. Bo nie umiem chodzić po lodzie. Mgła taka, że ledwo widzę swoje osiedle, a wołsy robią się mokrę w minutę od wyjścia z domu. Bo się przylepia.

Rzygam pogodą, zimą, tym krajem, chcę już Paryż, okładki Vogue'a w witrynach i light show na wieży Eiffel'a. Błągam.

więcej śniegu, kurwa, bo mi mało.

2010-01-13T02:23:00.000-08:00

Dwa dni wolne od szkoły czekają mnie od dziś rano, aż do momentu, kiedy zacznie się piątek. Nie wiem, co ze sobą teraz zrobię, bo plan mój polegał na spaniu co najmniej 15 godzin, ale brutalnie obudzono mnie już po 11.
Teraz właściwie myślę, że mam miłych kolegów. Przecież dostałam wczoraj boską zapiekankę z subwaya i colę od Rory'ego. Tylko dlatego, że spóźniłam się na autobus.
Rory, nie wiem, czy pamiętasz, ale dokładnie to samo (minus cola i zapiekanka z subwaya) stało się dokładnie tydzień przed wolnym w październiku i właściwie wtedy też siedzieliśmy na pętli autobusowej nr. 1. Z głośników leciała ta piosenka, którą tak bardzo lubię i o której rozmawialiśmy wczoraj w sali nr. 89. Powiedziałam Ci wtedy, że na tej pętli jest bardzo dobra akustyka, a Ty się ze mną zgodziłeś (chyba po raz pierwszy w moim życiu).
A pamiętasz kiedy się poznaliśmy? Dokładnie dwa miesiące przed dniem końca świata. Ja wracałam z koncertu ze znajomymi, a Ty z miasta, bo na koncert nie dostałeś już biletów i okazało się, że aż za dobrze znasz moich znajomych. Pamiętam tamten pociąg, bo spóźnił się 10 minut, a pociągi tu się przecież raczej nie spóźniają. Nadal mam na sumieniu Twoje kolana tamtego wieczoru, a Ty to wszystko pamiętasz mimo stanu upojenia. To, że byłeś na mnie trochę zły, bo powiedziałam, że wyglądasz jak pomieszanie Majkela z Jacobem (tylko lepszy masz uśmiech) też pamiętasz. Dziękuję Ci za ratowanie każdej mojej lekcji matematyki, w każdym razie.

zakochałam się.

2010-01-10T02:16:00.000-08:00

Dziś rano, to jest tak piękne, że zaparło mi dech. Nic tak nie spodowało u mnie arytmii serca od bardzo dawna jak to:

Zdjęcia z rana.

2010-01-09T01:47:00.000-08:00

Na dzień dobry

Zdjęcia: Pola <3

Przykro mi,

2010-01-07T06:21:00.000-08:00

bo nie mam kogoś, kogo imię mogłabym wypisywać na zaparowanych szybach autobusów, dodatkowo otaczając serduszkiem.
Tak szalenie mi przykro.

zamarznę.

2010-01-05T08:14:00.000-08:00

Na dworze w porywach do -10, a nam siadło ogrzewanie. Zamarzają mi palce, w nocy nie czułam nosa, wieczorem chyba umrę. Spadło tyle śniegu, że jesteśmy odcięci od świata, nie jeżdżą żadne autobusy, a na drodze jest 30cm śniegu.
Ogrzewamy jeden pokój kominkiem gazowym, który mnie straszy, bo co jeśli zacznie się ulatniać tlenek węgla? Nawet nie zauważę jak umrę, bo umrę we śnie.
Kiedy ja chcę umierać z miłości.

nadrabiam zaległości

2010-01-05T05:31:00.000-08:00

Głównie internetowe, oczywiście.

Sylwestrowe zdjęcia.

Najlepszy w moim życiu, bo dwunastogodzinny. No i dzień później spałam 15 godzin.

Śpiewałyśmy karaoke, trafiłyśmy na jakąś drętwą imprezę, biegłyśmy na poznańską maltę oglądać fajerwerki, nie zrobiłam wielu zdjęć, przypadkiem ugryzłam zimny ogień, mój kciuk wygląda, jakbym miała na nim malinkę, nie zostały żadne resztki oprócz dżeka, który i tak nie był nasz, wietrzyłyśmy mieszkanie, więc 1 stycznia było w nim ok. 3 stopni, nie mogłyśmy nadmuchać materaca (bo nie było pompki), więc spałam na podłodze, o szóstej nad ranem na dworze jest ciepło, widziałam zajebisty kiosk w bocznej od rynku, kawiarnia z czekoladą była zamknięta, miałyśmy dwie płyty do słuchania na zmianę, za sto drętwa impreza miała myslovitz, w nowy rok oglądałyśmy powtórkę sylwestra z polsatem (hahaha latoja), zepsułam słuchawki, poszły dwa kieliszki do martini, jedna szklana do drinków i Oli palec, bo inna szklana pękła jej w dłoni, na jednym zdjęciu widać naszego wiernego kompana Mateusza z drętwej imprezy, który 31 grudnia obchodził na dodatek osiemnaste urodziny!, Ola biegła nad ranem do śmietnika, żołądkowa gorzka, którą przynieśli razem z tym dżekiem była obrzydliwa, martini za to najlepsze, żubrówka za szybko poszła, na dodatek cała szafka kleiła się od soku jabłkowego, Wera wysypała popiół z popielniczki i o 3 nad ranem odpalałam odkurzacz, skarpetki nadawały się tylko do wyrzucenia, nie został ani jeden papieros (bo wszyscy za dużo palicie), miałyśmy rano 'zaćpane' oczy z Werą, Olka ma zajebisty prysznic w mieszkaniu, ratowałam rano życie jajecznicą.

all life i love you to my bones.

2009-12-26T13:49:00.000-08:00

Hej ho!
Sylwester zbliża się, Święta się kończą, przytyłam 2 kilo, piłam różnorodne słowiańskie alkohole, dzisiaj posłucham o 12 w nocy audycji o duchach i w nocy będę umierała ze strachu. Cała kołdra będzie się trzęsła.
Postanowień jak zawsze nie udało mi się wypełnić, bo w końcu mówimy o mnie i to jestem ja, a ja postanowień nie wypełniam nigdy. No dobra, dostałam uroczy depilator philipsa, ale to nie ja wypełniłam, tylko Mikołaj Święty *ekhm*moja mama*ekhm*.
Tym razem nie zabiorę się za wspaniałe układanie postanowień, tylko napiszę końcu jakieś porządne podziękowania.
Kamili za Edwarda w listopadzie, za miłość do wszystkich tych samych rzeczy, za Żubrówkę z sokiem jabłkowym u M., za to, że nie całowała Kuby, no i że okazało się, że we trzy (ja, Ola i ona) jesteśmy silne baby i umiemy pomagać na imprezach.
Oli podziękuję po Poznaniowym Sylwestrze, jeśli tylko nie dostaniemy szklaną butelką w łby.
Bieniowi to ja dziękuję za to, że wypił w wakacje tą wiśnię tam za Topolówką, bo byłoby ze mną źle, za zabranie mnie do Trolla, dzięki czemu nie musiałam szlajać się po blokowisku na Zaspie no i za to, że znalazłam w telefonie jego zdjęcie w moich okularach (tylko nie mogę nikomu pokazywać, niestety), że umiem się przy nim rozpłakać.
Corinne, no bo jedziemy razem do Paryża.
Mojej Mamie za Martensy i wypełnienie jednego z moich postanowień depilatorkiem (tak, jestem materialistką).
Madzikowej za okres styczeń-sierpień, za Kult i włóczenie się ze mną po Tczewie. Za chodzenie po GB też.
Zosi za Openera, za forty w kwietniu i za cico, też w kwietniu.
Obozowi za Kraków, a Tomasowi z obozu za zdjęcia.
Magdzie za pochlej party roku, Ani za fajną imprezę.
Hayley Williams za jej głos, za koncert w Mcr, za to wszystko, co już pisałam.
Elle za makijaż, trochę zdjęć, przeglądanie Vogue'a i Elle na przerwach.
Maćkowi właściwie nie wiem za co, może że nie dałam się nabrać.
Dziękuję, życzę Wam, żeby wam żadna petarda nie upierdoliła rąk, nóg, albo innych kończyn, czy nawet narządów.

Miałam postanowienie 'bądźmy optymistami', ale pomyślałam, że w dupę je mogę sobie wsadzić. Zrobiłabym się bardziej naiwna i wtedy byś mnie oszukał.
Zjadłam połowę czerwonego lakieru z paznokci, jutro będę przesiadywała w empiku, to godne pożałowania, czuję się taka spełniona. Mam Use Somebody w żeńskim wykonaniu, myślałam, że to niemożliwe. Poza tym dorobiłam się garba, pęcherzy na palcach, chrypy, zapalenia zatok, chyba astmy i chyba uczulenia na koty. Z tą astmą i uczuleniem, to muszę jeszcze sprawdzić, bo ze mną to nigdy nic nie wiadomo.

Tak więc lepiej chodźmy na dach, bo nie za wesołe mam wieści.

kochani

2009-12-19T01:45:00.000-08:00

Na Święta to wyjeżdżam za granicę, ale bez zmartwień, zdążę coś jeszcze przed nowym rokiem. Nadal niewiele się układa i pewnie nie rozwiąże się nic przed Nowym Rokiem, nie chce mi się myśleć o tym, ile mam do zrobienia jak wrócę, bo matura już w styczniu, na dodatek dni 11-13, więc mam tylko chwilę na przygotowanie się.
Wzięłam sobie cegłę do czytania na drogę, i ach jak niefajnie, prawie dwa dni w samochodzie. Komu się chce robić takie rzeczy, no naprawdę.
Sprzątnąć dziś muszę cały dom, no halo, przecież stąd wyjeżdżamy, więc musi stać czysty, kiedy jest pusty. Spakowałam to moje 20+kg i nie chce mi się nic, nic mi się nie chce.
Tam gdzie jadę jest tak zimno, że z pewnością wszystko mi poodmarza i będę miała tragicznie czerwony nos. Tutaj przy -5 umieram.
Sylwester potwierdzony, że w Poznaniu.

a co do zdjęcia, to hm... mniej więcej tak spędzam ostatnie dni.

Wesołych ;*

hayley williams is god.

2009-12-16T16:00:00.000-08:00

boska, dziękuję Ci za to, że z Tobą śpiewać mogę wszystko, za Misguided Ghosts, za największy koncert w Twojej historii, za te 4 lata, za to, że znałam Cię przed Riot!'em i przed Zmierzchem (wiecie, ile było tam fanek Edwarda/Jacoba, które przyszły tam tylko po to, by usłyszeć te dwa kawałki z soundtracku?), za to, że masz zajebistych gitarzystów, którzy na scenie wyprawiają niesamowite rzeczy, za ten Twój głos i energię! za Twoją pierwszą płytę, za to, że tak rzadko jesteś w moim mieście, więc nie wydaję fortuny na Twoje koncerty, za to, że teraz nie mogę mówić, nie mam siły stać, nie wiem, jak jutro wstanę, dotrę do, przeżyję dwie lekcje w szkole, nawet za to, że w sumie nie jesteś już ruda. dziękuję Ci za Paramore (a tak mało osób wie co to znaczy?). nie dziękuję Ci chyba tylko za supporty, bo były takie z dupy. nie lubię you me at six.

hayley williams is god.

ps. przed koncertem na ekranie pojawiła się wiadomość 'sorry girls, edward is mine. bella xoxo'. śmiałam się z tego tak, że prawie przewróciłam butelkę z wodą. a i jeszcze 'megan, sorry, team jacob. because real men don't sparke.'

twój długi czarny płaszcz.

2009-12-15T09:12:00.000-08:00

1. Wiecie, jak dobrze mleko działa na sen? Nie spodziewałam się, tak szczerze mówiąc. Tylko sny po nim dziwne, rano się budzę i pamiętam tylko połowę.
2. Do stycznia uleczę ten chory świat, nie chcę żadnych powalonych historii w nowym roku, no i obiecuję nie nawiązywać nowych kontaktów, tym razem naprawdę.
3. Skoro już o nowym roku, to muszę zrobić podsumowanie tego, może jakieś podziękowania, trzeba się z tym wszystkim uwinąć do 31 grudniowego, właściwie wcześniej, bo 31 grudnia spędzam w Poznaniu, więc internetu będzie zero. Nie robię w tym roku postanowień, bo jestem na nie zbyt mało systematyczna. W zeszłym roku też nie zrobiłam i tak cholernie mi z tym dobrze!
4. Tonę w kolejnej książce, nie mam na nic czasu, w Paryżu można pić od 16 roku życia, a ja przecież luty (już po 17 urodzinach) spędzam w Paryżu właśnie. Poza tym zobaczę to wszystko, co zawsze chciałam.
5. Dzisiaj (za chwilę) wywiadówka i spotka mnie sroga kara.

nienawidzę takich dni jak dziś.

2009-12-13T12:38:00.000-08:00

nie mam siły na nic absolutnie, dlatego:

you're out of luck, i'm rolling down the stairs too drunk to fuck.

2009-12-09T13:19:00.000-08:00

Pierwsze zdjęcie, to to, co odpowie Ci automat z jedzeniem w mojej szkole, jeśli próbujesz kupić muffinkę. Drugie, to takie właśnie buty chcę, będę o nie choćby tupać obiema nogami naraz.

Robię tylko absolutne minimum z tego, co jest ode mnie wymagane, a potem siedzę i nie wiadomo ile czytam trzy książki na raz. Skutki tego takie, że powoli moje umiejętności matematyczne spadają w dół, w sumie nawet nabierają prędkości. W tym spadaniu, oczywiście.
Wszyscy nagle skończyli pisanie blogów, no, zostaję znowu sama z tym wspaniałym sposobem uzewnętrzniania się. Ostatnio w sumie myślę, że jednak lepiej mi się uzewnętrznia, kiedy maluję/rysuję/piszę poza internetem/gram. To dlatego, że nikt inny nie ma dostępu do tego, co robię prywatnie i sama, a w internecie to jakoś, no jakoś tak. Nie chce się nawet myśleć o tym, ile osób może to przeczytać, zwłaszcza tych nieproszonych. Ale mędzę. Siedzę, narzekam, czytam książki i w sumie już nic nie robię. Okazjonalnie piszę eseje z filozofii lub religioznawstwa, robię prace domowe na matematykę i kończę projekty na plastykę. Został ze mnie taki potworny, obrzydliwy, wielki kawał lenistwa i nic więcej. To pewnie przez ten grudzień, no i to, że mam okres, który spóźnił mi się cztery dni i jak tak dalej pójdzie, to wypadnie mi akurat na bieszczady.

pochlej party Madzi i Pawła ; d

2009-12-06T07:16:00.001-08:00

pochlej party udane ; d więcej fociszek później dodam.

there he goes a little heartache, there he goes a lot of pain...

2009-12-04T08:56:00.000-08:00

Nie lubię, kiedy nie wiem co się dzieje. Nie lubię, kiedy budzę się w nocy ze świadomością, że mam sny, które odnoszą się dokładnie do tego, że coś w moim życiu jest nie tak. Nienawidzę, kiedy te sny pamiętam, analizuję, próbuję rozróżnić je od rzeczywistości, a potem zastanawiam się, w którym miejscu popełniłam błąd, co zrobiłam nie tak i co mogłam zrobić lepiej/inaczej. Nienawidzę, kiedy nie odzywasz się przez parę dni, a ja nie wiem o co chodzi, nienawidzę, kiedy schodzisz z tlenu, kiedy tylko się pojawię i znowu nie wiem o co chodzi, nienawidzę, kiedy nie odpisujesz na esemesy. To dla/przez Ciebie ostatnio nic się nie zmienia, dlatego się kontroluję, nigdy nie przesadzam, jutro też nie przesadzę, nigdy nie przesadzę, za to Ty pewnie zawsze przesadzasz, tylko oczywiście trzymasz mnie w błogiej nieświadomości. No właśnie, jutro odreaguję te ostatnie dni u Magdy, no, już nie mogę się doczekać. Jestem taka ciekawa ludzi, świata, jutro będę jeszcze bardziej, czuję to w żyłach.
Nie potrafię się skoncentrować, przepraszam rozprasza mnie ta cała sytuacja ciągnąca się od 4 dni, przez którą na dodatek spóźnia mi się okres.

och, jak mi cudownie.

2009-12-03T07:49:00.000-08:00

dzisiaj tylko tyle: http://www.sabrinawardharrison.com/ee/index.php/sabstudio/tlp/

gdybym mogła robić coś takiego do końca życia, byłabym najszczęśliwszą osobą na świecie.

kocham cię w nocy.

2009-12-01T09:34:00.000-08:00

http://media.photobucket.com/image/sam%20riley%20burberry/mariemicheleb/35199_8189_122_99lo.jpg
gdybym powiedziała, że go nie kocham, to by było największe kłamstwo na świecie. ideały istnieją.

so here's to everything coming down to nothing...

2009-11-30T09:00:00.000-08:00

Potrzebuję takich dni jak wczoraj, wiecej, więcej ich. Potrzebuję grudniowych imprez, potrzebuję już ten pokaz mody w Birmingham, potrzebuję tyle, tyle rzeczy, że nie jestem w stanie się dziś wysłowić, cokolwiek powiedzieć, nie jestem w stanie patrzeć, widzieć, słyszeć. Zamarzłam dziś prawie na przystanku, nie lubię, kiedy dziewczyny śmierdzą papierosami, tylko u mężczyzn jest to w jakiś nieopisany sposób seksowne. Dostałam właśnie gorące frytki, więc idę konsumować.

ps. mood board.

everyone's saying different things to me, different things to me, different things to me...

2009-11-28T06:16:00.000-08:00

Czuję się taka zdezorientowana, i teraz już zupełnie nie wiem, jaka architektura, czy architektura, czy w ogóle znaleźć sobie coś innego do roboty.
W sumie oprócz tego - czuję się dobrze, omijam telewizor z daleka, za to z łóżkiem spędzam coraz więcej czasu. Jeszcze trochę i będę padać po 20 i wstawać o 7. No i chwilami przestają mnie śmieszyć nawet te najśmieszniejsze demotywatory, może w końcu zaczynam dorastać (ze sporym opóźnieniem) i będę zdolna do podejmowania chociaż takich małych decyzji.
Telefon milczy, ja czekam na esemesa chociaż, zabijam, czas i obsesyjnie sprawdzam, czy na pewno nic nie przyszło. To już chyba choroba, a przecież nie jestem zakochaną dziewczynką.
Zjadłam tyle, że zaraz zasnę, bo cała krew mi odpłynęła do jelit, no i miałam niezły wyrzut insuliny.

Aha, od dzisiaj kontroluję pracę serca. Obiecuję.

Nie śpię, bo nie mogę.

2009-11-27T02:59:00.000-08:00

1. Jak zwykle kiedy mam wolne, to budzę się o ósmej rano i zasnąć już nie mogę spowrotem, bo taki mam powalony ten mój organizm. Wszyscy chudną, a ja jakoś, no jakoś nie bardzo, Megan schudła tak, że zaraz zaczną jej wypadać włosy.
2. Mam pięknego nowego laptopa w kolorze moich pięknych czerwonych paznokci, ale windows 7 jest tak chujowy (za przeproszeniem), że zaraz oszaleję. Do klawiatury też nie mogę się przyzwyczaić, więc może skończy się tym, że przestanę pisać.
3. No, idziemy dzisiaj na Edwarda do kina tylko po to, by podziwiać ten złoty kolor oczu. Nic innego podziwiać się nie da, tak naprawdę. Na fejsbuczku grupy 'team edward' i 'team jacob', aż chce się umierać ze śmiechu. Oby przestało padać, oby zero wilgoci, oby 2'C, bo chcemy zaliczyć łyżwy na tym pięknym lodowisku, które postawili w tym miejscu, w którym w lecie są fontanny.
4. Jutro Rodrigo y Gabriella, ah ah.
5. Ta cholerna książka nie daje mi spokoju, ale muszę ją przeczytać, dokształcić się, bo czuję, że tyle mnie omija.
6. Wczoraj kupiłam dwie serie Mighty Boosh na dvd i teraz głównie rozpływam się przed telewizorem. Uwielbiam to poczucie humoru.
7. Czy Alex Turner musi być taki piękny? Chyba go kocham, bo mmm, gitary i papierosy, papierosy i gitary, no i ten ładny ładny akcent. Na pewno go kocham.
8. Tak długo teraz nie będę używać skajpa, że aż mi się robi niedobrze na całą myśl, no po prostu chce mi się rzygać!
9. Jestem taka zmęczona, no halo, 7 godzin snu dziś, 6 wczoraj, weź człowieku żyj normalnie. Teraz przynajmniej umiem ustawienia komputera przełączyć na język polski, no i polskie znaki włączyć. Czuję się taka dumna z siebie.
10. Muszę umyć włosy i to w tej chwili, bo inaczej nie wyschną do 14.

Miałam pisać,

2009-11-25T09:15:00.000-08:00

ale tak się zaczytałam, że teraz spóźnię się na szkolne rozdanie nagród, więc napiszę tylko, że niemiło spędzę wieczór w towarzystwie ludzi, których nie lubię i nauczycieli, których chciałabym nie pamiętać. I że pod koniec wieczoru będzie mnie bolała dupa od siedzenia na krześle. I że wszystkie dziewczyny zakładają obcasy, a ja nie, więc będę się czuła jeszcze bardziej mała niż zwykle.
No, idę się chociaż pomalować.

Zawodzę ludzi.

2009-11-24T10:47:00.001-08:00

Nie wiem, czego się co niektórzy spodziewali, bo chyba nie morza łez i błagania o jeszcze kilka dni, bo to tak bardzo nie ja.
Chcę jakiś przyjemny koc, jakąś dobrą książkę i ciasteczka imbirowe z ikeji. I grzańca. Też z ikeji.
Dziękuję.

opowieść pełna nas, twój długi czarny płaszcz.

2009-11-22T01:48:00.000-08:00

W ciągu ostatnich 24 godzin spałam 17, a nadal czuję, że mięśnie odmawiają mi posłuszeństwa, a całe ciało ciągnie w stronę łóżka. Najchętniej zniknęłabym sobie na jakiś czas, zapadła w sen zimowy i nie budziła się przez bardzo, bardzo długo, przynajmniej do momentu, kiedy poczuję się wreszcie wyspana i że coś mi się chce. Bo na daną chwilę nie chce mi się nic, nudzi mi się wszystko i (oprócz życia jak miś panda) robię tylko wymagane minimum.
Teraz już wiem na pewno, że to jesienna depresja, że to przez ten deszcz, brak słońca, chmury na niebie, że mój nastrój zawsze odzwierciedla pogodę. Chociaż nie, bo przecież w sumie od września nie ma słońca, a były przecież momenty (zwłaszcza przełom września i października), że szczęścia miałam tyle, że nie wiedziałam już co z nim zrobić, czy chować po kieszeniach (i tu aluzja do nie mam kieszeni, bo w kieszeniach gubię szczęście), czy składać w kostkę i kłaść do szuflady albo na półki w szafie.
Zastanawiałam się dziś nad tym, co robiłam rok temu i już wiem. Dokładnie to samo, popijałam listopadową chandrę czekoladą miętową i ciepłą cynamonową herbatą, prawie nie jadłam i szukałam sobie butów w internecie. W sumie, to rok temu miałam nadzieję, że listopad dwa tysiące dziewięć przygotuje dla mnie trochę lepszy scenariusz.
Mam ochotę na Paryż, Wiedeń, albo ewentualnie Londyn, no i zawsze mam ochotę na Polskę.
Nie mam pomysłu na zakończenie, za to powiem, że alternatywna wersja Myslovitz - My bardzo mi się podoba.

ty, najlepsza jaką znam
nie trzeba wierszy nam
nie muszę się już bać
kawałek nieba
ty, opowieść pełna nas
twój długi czarny płaszcz
i padał deszcz, padał deszcz

Lektor.

2009-11-21T06:08:00.000-08:00

Cały zeszły miesiąc był tak ubogi filmowo, że chciało mi się płakać z żalu, z nudy, że nie miałam po co patrzeć w ekran telewizora, że nic nowego na dvd. Aż do wczoraj. I żadnego nawet związku z tym, ze wyszła druga część Edwarda, przykro mi. W każdym razie The Reader zaskoczył mnie tak, że nie mogłam mówić, myśleć, ani nawet spać, że byłam nie w stanie przez cały wieczór, całą noc, i następny ranek też. Zakończenie prawie mnie zabiło. Muszę przeczytać tą książkę, muszę muszę. W końcu i tak będę kiedyś znowu nad tym płakać.
Vicky Christina Barcelona za to kończy się nie tak, jak się spodziewałam, zawiódł mnie nawet trochę tym zakończeniem właśnie, a przecież to mógłby być dobry film. Nigdy nie lubiłam Penelope Cruz.

szalenie mi jesiennie.

2009-11-19T07:59:00.000-08:00

Jest zdecydowanie za zimno, wiatr wieje za mocno, no prawie wywiało mnie dziś na środek ulicy, całe szczęście Majkel złapał mnie w porę. Wydałam kupę kasy, kupiłam już siostrze prezent świąteczny i byłam na miętowej gorącej czekoladzie. Teraz popijam herbatę, której tak naprawdę pić nie powinnam, bo wypłukuje mi magnez, którego z kolei prawie już nie mam i mięśnie mi drgają.

oh darling, can't you see that it's got fuck all to do with me?

2009-11-18T09:41:00.000-08:00

Gdybym umiała matematykę mniej, niż umiem teraz, to dalej potrafiłabym się uśmiechać na widok tęczy na rękawie, kolorowych liści, zabawnego napisu na koszulce. Problem w tym, że matematyka przejęła już chyba wszystko, a w ogóle, to słyszeliście, że nie żyjemy w trójwymiarowym świecie, tylko w jedenastowymiarowym? Dzisiaj nam o tym opowiadali. Chcę już skończyć ten temat na matematyce, bo miesza mi w głowie tak, że momentami od skołowania chce mi się rzygać.

Tak bardzo się zmieniam, potrafię odwrócić się od ludzi w jednej chwili i już nigdy nie wracać, palę mosty jak szalona, a kiedy czasem tego żałuję, to już i tak nikt nie wierzy łzom. Czasem tylko odnajduję wspomnienia zgubione dawno, pochowane po szufladach, szafkach, zakamarkach mojego serca/umysłu, bo nie wiem tak naprawdę, w którym trzyma się te najcenniejsze. Że nie szukam sobie wymówek, to chyba oczywiste, bo po co, i tak nic się nie zmieni. Muszę się stąd kiedyś wyrwać, Gdańsk, albo w ogóle najlepiej Kraków, albo w ogóle gdzieś, gdzie nie dosięgnie mnie prawie nikt, bo grunt to spokój, a ja nawet nie pamiętam, co to spokój.

Po raz kolejny nie umiem podejmować decyzji, rozwiązywać problemów, ani zachowywać się dorośle, nie nadaję się do bycia dorosłą, nawet do bycia nastolatką się nie nadaję, bo za bardzo czuję się mała i niezdolna to myślenia dla/za siebie, wiadomo o co chodzi, podobno problem dojrzewania, z którym większość osób potrafi się uporać przed skończeniem 16 lat, no cóż, jestem w mniejszości.

Jest jeszcze tyle do zrobienia w życiu, a ja teraz nie jestem w stanie zrobić nic. Dzisiaj przyszedł do nas do szkoły Jake Meyer (całkiem przystojny), najmłodszy chłopak, który wszedł na najwyższy szczyt każdego kontynentu i opowiadał nam o tym, ile można osiągnąć w młodym wieku. Jak mam rozumieć o co mu chodziło, kiedy ja nie jestem zdolna do osiągnięcia nic, oprócz dobrycg stopni?

To na pewno jesienna depresja, ciągle pada.

Słodkie wspomnienia - aż chce się rzygać.

2009-11-16T12:50:00.000-08:00

Wciskasz mi się pod powieki, a wszystko przeze mnie, bo nie umiem wyrzucać ludzi z głowy na raz na dwa. Ale, ale, zajmę się trochę sobą dziś, tak jak wczoraj się zajęłam, tak jak zajmę się jutro. Mam taką czapkę jak AM, a z Elle mamy takie same skarpetki.
Aha, u mnie wszystko super, tylko jestem trochę odwodniona, no i wypłukałam sobie magnez herbatą w zeszłym tygodniu do tego stopnia, że teraz nie jestem w stanie go nadrobić i drgają mi mięśnie powiek. Gdybym piła kawę (którą niespecjalnie lubię), to szkoda byłaby mniejsza, bo przecież mniej jest w kawie kofeiny.
Jak się nie nauczę robić zdjęć do niedzieli, to zostanę wyrzucona i już nigdy nie zaistnieję jako fotograf, ani nie sprzedam nigdy niczego. Tak więc idę się uczyć.

dwoje po wypadku
przekupują świadków

at least we were together, holding hands...

2009-11-14T06:14:00.000-08:00

Brokat, wszędzie brokat, rozsypałam na podłogę i teraz mam, odkurzyć tego nie idzie, od dwóch godzin się na to wkurzam, no i przykleił mi się do mokrej farby na niedokończonej pracy, pewnie będę musiała zacząć od nowa.
Zdejmę marynarkę, to jest mi za zimno, założę ją, to czuję się jak w piecu, i znajdź tu człowieku coś, w czym będzie Ci dobrze, wygodnie, temperatura ciała nie będzie Ci wariować, skakać, spadać, czy co jeszcze temperatura może robić.

Poza tym widziałam dzisiaj kogoś tak przystojnego, że przez chwilę myślałam, że może to właśnie być ideał, głównie przez fryzurę i sposób, w jaki kropelki deszczu spadały mu z mokrych kosmyków na brodę i ramiona, szkoda, że byłam w samochodzie, szkoda, że nie miałam aparatu, szkoda, że nie jestem pewna, czy jego oczy na pewno były zielone, że nie wiem, jak pachniał.

Chciałabym taką karnację jak ta dziewczyna z Upiora w Operze, takie oczy, włosy też, tylko kolor inny. Przyszło mi do głowy, bo akurat teraz tego słucham.

Ciągle mówię tylko o tym, co bym chciała, a czego osiągnąć po prostu nie mogę, ciągle koncentruję się na swoich potrzebach (które, swoją drogą, są tak niejasne, że chyba nikt nie określi już tego, czego chcę, ja sama nawet), nie myślę o innych, och, jaka ze mnie egoistka.

Jesienna depresja dopadła mnie na tyle, że narzekam, nie podoba mi się nic, niech ktoś mi w końcu zatka pysk, żebym już nie marudziła. Nie zostało we mnie ani trochę optymizmu, ale wróci, wróci na chwilę wraz ze śniegiem, a później już na dobre kilka miesięcy razem z nadejściem kwietnia.

kilka zdjęć.

2009-11-13T12:43:00.000-08:00

1.Znalazłam przypadkiem i pomyślałam, że to był taki przyjemny dzień, że muszę, naprawdę muszę je wstawić.

2. Dzisiaj przyszły zdjęcia z balu, i jak to Elle powiedziała 'there are only 3 photos of you on the prom pictures cd, and only one that is decent'. Zgaduję, że to miała na myśli.
3. I dodatkowo parę bonusów, które mi się spodobały.

(to takie typowe!)

Kilka uścisków, kilka snów.

2009-11-12T06:06:00.000-08:00

Po pierwsze.
Potrzebuję pilnie wyjścia do jakiejś przytulnej kawiarni, problem w tym, że przytulne kawiarnie, to raczej tylko w Gda, Krk lub w Paryżu. Najchętniek PiKawa na Piwnej, w której mają najlepsze kawy, herbaty, czekolady, no i desery (okej, okej, w Cico mają jeszcze lepsze, ale to tam kit z tym), no w każdym razie ona przyspiesza bicie serca samą nazwą. Poza tym uwielbiam siadać tam z książką.

Po drugie.
Nie wiem, co sobie myślę olewając wszystkie wiadomości do mnie, smsy też do mnie, przecież nie wolno mi palić mostów (ostatnio już niczego mi nie wolno, jestem taka grzeczna, że brakuje już tylko kucyków).

Po trzecie.
No właśnie zgubiłam myśl w tej mojej biednej głowie, którą ostatnio starannie zapycham matematyką i filozofią, a w ogóle, wiecie, że są studia filozoficzno-matematyczne? Jestem w szoku, bo myślałam, że tylko ja mam aż tak nasrane.

Po czwarte.
Muszę wracać do spraw codziennych, przyziemnych, bez czasu na marzenia, bez sycącej literatury (bo nie mam na nią czasu), bez jakichkolwiek poruszeń czy dzikości serca. Bez nawet palpitacji (to tylko po zbyt dużej dawce pewnego hormonu, który nie pamiętam, jak się nazywa, ale sprawdzę na opakowaniu od tabletek).

jpg.

2009-11-10T09:27:00.000-08:00

Wpadłam wstawić zdjęć kilka, bo na nic innego siły aktualnie nie mam.
Plus, mały bonus dla wielbicieli ;p

nie mam czasu na seks.

2009-11-03T13:30:00.000-08:00

Wakacje w Hiszpanii mi się udały, tak jak przewidywałam. Spałam, jadłam i utyłam dwa kilo.
Chciałam napisać coś składnego i kreatywnego, ale pora dnia nie ta (mój mózg już nie pracuje), pogoda nie ta, nastrój nie ten i muzyka też nie skłania mnie do myślenia ani refleksji. Dopadła mnie już chyba zupełnie jesienna chandra, która ciągnąć się będzie aż do połowy grudnia, jak zawsze zresztą. To wszystko przez to, że tak trudno jest być optymistką, kiedy ciągle pada.

Właśnie na photoblogu pewnej znajomej mi osoby wpadłam na link do utworu, który rok temu poprawiał mi życie, wtedy myślałam, że to najlepsza piosenka Dżemu na świecie, no i uciekałam w różne dziwne rzeczy.
Bierze mnie albo grypa, albo zapalenie zatok i sama już nie wiem, co gorsze.
W każdym razie idę zawinąć się w kołdrę, usiąść na łóżku z kubkiem gorącej czekolady i poczytać to, co w końcu dorwałam w bibliotece.

Śpię i się nie zachowuję.

2009-10-24T02:40:00.000-07:00

Jutro jadę do Hiszpanii odpocząć od wszystkiego.

Nudzi mnie dziś wszystko.

2009-10-19T13:03:00.000-07:00

Doszło nawet do tego, że prawie skasowałam bloga, bo ten też prawie mi się znudził, ale w ostatniej chwili się powstrzymałam. Uniknęłam tragedii, a wystarczyłoby kliknięcie myszy.
Kończę moje filozoficzne wywody na temat teorii Anselm'a i Descartes'a, no i włączyło mi się to gówno, które zaraz przełączę. Chce mi się pić, nie szukam szczęścia, czytam trzy książki na raz, no i dzisiaj widać to, jak bardzo jednak nie nadaję się do pisania czegokolwiek. Tak właściwie, chciałam tylko wstawić zdjęcie.

Zrobiłam porządek na ścianach.

2009-10-16T14:17:00.001-07:00

Stwierdziłam, że wyrosłam z tych wszystkich plakatów i ulotek, więc pod wpływem myśli 'muszę tu w końcu zrobić porządek' zerwałam to wszystko ze ściany. Zrobiło się tak szalenie pusto, zostały mi najmilsze wspomnienia nad biurkiem (rysunek Filipa, kartka z Londynu, wieża Eiffel'a, kilka biletów, no i cała masa zdjęć moich i nie moich) i Paryż na ścianie, który tam wisieć nadal musi, bo kocham go, no i w dodatku prezent na 22 maja.
Wszędzie prawie jest już zima, ale dobrze, że nie tu, bo nie zdążyłam jeszcze w pełni nacieszyć się jesienią, nawdychać zapachu mokrej trawy i ziemi, nasycić kolorem jesiennych liści. Mogę się teraz zawijać w koc z kubkiem mojej ulubionej herbaty w jednej dłoni i lekturą w drugiej i zakładać ciepłe skarpetki do obcasów (według najnowszego Vogue'a jest to październikowo-listopadowy trend, więc jestem na czasie).
Poza tym znalazłam kogoś wspaniałego [klik]. Dzięki mojej miłości do mody, Vogue'a i wszelkich artykułów dotyczących najnowszych trendów oczywiście (co miesiąc zaczytuję się właśnie w tym). Aż dech mi zaparło, kiedy zobaczyłam te zdjęcia, bo tak bardzo chciałabym mieć to wszystko, tylko pewnie wtedy nie byłabym sobą.

No i znalazłam dodatkowo idealne buty, Mamo, kup mi na święta, proszę.

Dzisiaj jest dwunasty.

2009-10-12T14:02:00.000-07:00

J., Dzisiaj mijałby nam rok, a piszę to dlatego, że takie mam miłe wspomnienia, ale też tyle się nauczyłam od Ciebie. Ach, ta data, zapiera dech w piersi, byłam wtedy całkiem szczęśliwa, teraz chce mi się z tego śmiać, to było takie dziecinne. Słucham z ipoda tego, czego słuchałam dokładnie rok temu od 20:00, aż do 2:00 następnego dnia, kiedy przyszedł ten sms, kiedy odbyła się ta rozmowa etc. Pomyślałam, że warto to zapisać.
W każdym razie wyszłam z tego wszystkiego bogatsza o nowe doświadczenia, no i nie jestem już taka naiwna. Poza tym dzięki temu odwiedziłam najlepszą kawiarnię w Gdańsku, zjadłam jajko niespodziankę na dachu galerii, dostałam bańki, nestea, weszłam do morze w spodniach, no i ciągle nie mam balonika.
Mam takie szalenie chore wspomnienia. Wypiłabym za to wino, ale nie stać mnie.

Nie patrzę w Twoje oczy, to mi szczęścia nie da.

2009-10-09T08:51:00.000-07:00

Mam teraz bardzo dobre-złe dni, huśtawki nastrojów takie, że ledwo da się ze mną rozmawiać, no i zimno mi w stopy. Nie robię zdjęć, bo nie chce mi się ładować baterii, a przecież tak lubię. Piszę za dużo w kalendarzu, za mało w zeszycie od religioznawstwa, piję za dużo hebraty, za często gubię zapalniczkę, za mało mam pieniędzy, a na dodatek dostaję od wszystkich po dupie. Bo nagle znowu Ty, kochanie sprzed dwóch lat moje, co mi takie ładne wiersze szuka w internecie, a przecież w moim sercu mało miejsca jest dla Ciebie.
Szukam sobie prezentu na święta, bo wyprzedarze będą już za chwilę, Heineken Open'er Festival podał daty na festiwal 2010 (1-4 lipca), więc na pewno mnie tam zobaczycie.
Zbiera się na burzę, wyłączę komputer i telewizor i będę wyglądała przez okno, bo niebo fioletowe jak w sierpniu 2007.

Padłam, bo otworzyłam szufladę.

2009-10-04T03:54:00.000-07:00

To wręcz niemożliwe, co chowałam w starym pudełku po butach, ach, parę skarbów, przecież moja oczy zaraz będą pływać.
Koperta, która miała wylądować po adresem nadal na niej widocznym, jakie miałam jasne włosy. Topiłam się wtedy w kłamstwach, oblepiała mnie ich lepka, słodkawa ciecz, teraz jestem już taka zupełnie szczera, a minęły przecież tylko dwa lata, to był wrzesień zero siedem.
Druga koperta, w środku dwa śliczne zdjęcia, mój okrzyk 'co ty tutaj robisz?!', tabulatura do najsłynniejszego utworu led zeppelin. To z pewnością z października dwa tysiące siedem, ten sam rok, inny miesiąc, byłam wtedy dojrzalsza o całkiem sporo doświadczeń niż przy pierwszej kopercie. F., to wtedy zachowywaliśmy się nie na swój wiek, no i miałam za wysoki rachunek za rozmowy telefoniczne.
Do tego kopia rysunku, który w kwietniu tego roku został wysłany pocztą, trzy bilety skm za dwa dwadzieścia i jeden nawet za trzy dziesięć. Tak mało podróżowałam w tamte wakacje, taki siedział we mnie leń, wolałam tylko chodzić po Gdańsku. Jeszcze bilet z kina, z tego dnia, kiedy byłyśmy na edwardzie, a ja płakałam cały dzień, no i Ula próbowała zabić mnie wszystkim, co miała pod ręką zaraz po tym, jak złożyłam jej życzenia na rok dwa tysiące dziewięć.
Postaram się jednak nie płakać, przecież obie koperty kryją takie miłe wspomnienia, że aż słodko mi w ustach na samą myśl.

A co do mojej szczerości - tak, u mnie wszystko okej.

Wyrwali mi zęba

2009-09-30T08:34:00.000-07:00

to wykrwawię się na śmierć. Chodzę zaćpana paracetamolem.
Ucieka mi ciepło z palców u rąk i to z prędkością światła, przez co nie mogę rysować, a przecież tyle tego mam. Poza tym oczywiście rysowanie nagiego faceta nam się dziś nie udało, a taki miałam masterski plan. No, ale innym razem nam wyjdzie.
Lecę dalej kłaść się na kanapie i udawać, że umieram, może siostra zrobi mi herbaty.

Peanut butter jelly time?

2009-09-25T09:08:00.000-07:00

Kiedy wchodząc do domu zmachana szalenie, z czerwonym kawałem mięcha zamiast twarzy (zbieganie z górki z 6-kilową torbą to nie najlepszy pomysł jednak) słyszę piskliwe głosy koleżanek mojej siostry, to wiem, że łikend nie mógł zacząć się lepiej. Nie ma to jak przysłuchiwanie się rozmowom typu 'och, no wiesz, musnął moją dłoń, myślisz, że to przypadkiem, a jeśli nie, to czy coś znaczy?' (no przecież ja taka nie byłam!), chichotom i temu, jak dudni sufit w kuchni, kiedy tańczą w pokoju Nieletniej.
To nie koniec jeszcze. Jutro czeka mnie wesele znajomej mojej Sponsorki, bo przecież nie ma nic bardziej ekscytującego, co mogłabym robić w sobotę. Na niedzielę pozostaje mi robienie kawy i zbieranie naczyń, ale to nie szkodzi.
Za tydzień też jest łikend, ciekawe, co będę robić wtedy.
Orzeszki solone kończą się powoli, zaraz włączę kaloryfer, bo nawet herbata nie pomaga i będę modlić się o grypę. Może w końcu ja też zyskam to prawo, żeby leżeć tydzień w łóżku i żeby moim największym zmartwieniem było to, że kończą się na dvd filmy których nie widziałam, a w kubku z herbatą zaraz będzie widać dno. Mogłabym wypytywać google.pl o dziwne rzeczy, tyć, spać, nie martwić się stanem moich włosów ani tym, że następnego dnia mam matematykę.
Tylko, jak zresztą zwykle, znając moją odporność na wszystkie wirusy i tego typu świństwa, będę jedyną osobą, która nie się nie rozchoruje, mimo, że panuje tu epidemia grypy świńskiej (w moim byłym gimnazjum to nawet nie było wczoraj 200 osób w szkole). Czyli zamiast błogostanu, wylegiwania się w łóżku pod dwoma kołdrami i przyjmowania syropów na kaszel czeka mnie kolejny tydzień wstawania o 6, wychodzenia o 8, wracania o 18 i na dodatek wizyta u dentysty.
No przecież nie narzekam, już nie mogę się doczekać.
Herbata się skończyła, idę po następną, no i włączę to przeklęte ogrzewanie, bo temperatura spadła do chyba 15 stopni, a z nosa mi leci już od tygodnia.

padam na cyce.

2009-09-23T14:47:00.000-07:00

Zmęczenie bierze górę, totalnie tak. Wszyscy się starzeją akurat we wrześniu, tylko mnie wywaliło w środku zimy, a teraz bankrutuję, bo nie starcza kasy na kartki.
Mam sto dwadzieścia pięć myśli naraaaz, nie umiem pozbierać ich do kupy, to wychodzą mi różne głupoty.
Rozsypały mi się kiedyśtam perły (było nawet zdjęcie), to teraz muszę je ponawlekać na sznurek. Moje paznokcie też rozpaczliwie wołają o zmywacz i nowy lakier, a późno jest, więc idę się zająć sobą.

Niemamnanicczasuniemamnanicczasuniemamnanicczasu.

Znalazłam czas.

2009-09-18T10:45:00.000-07:00

Dosłownie chwilę. Piątki wieczorem były mi już prawie zupełnie obce, w sumie, to od dawna myślałam, że już dla mnie nie istnieją, ale, no wiesz, cuda i te sprawy. W każdym razie pierwszy raz od dłuższego czasu mam czas i zamierzam go wykorzystać totalnie, bo wszystkie puby stoją otworem (oczywiście idziemy na kolację i colę). W każdym razie Hannah czeka, rozmowy, chichoty czekają, czeka zapach frytek, dym papierosowy przed wejściem i wszystko, czego od tak dawna nie było w moim życiu. Tęskniłam, no bardzo. To teraz wychodzę, bo muszę to mieć za dziesięć minut.

Kochanie, niedługo wrócę, to nie zamykaj drzwi.

potrzebuję mężczyzny.

2009-09-17T13:18:00.000-07:00

Och, panowie, gdzie was wszystkich wcięło? Trafiają mi się same niedopałki.

Telefon milczy, wszyscy mówią do mnie w tym samym momencie, już nie rozróżniam słów, tylko czasem pojedyncze dźwięki. Nie próbuję już nic z tego zrozumieć.

Swoją drogą, dlaczego kiedy już zainteresuje mnie jakiś przedstawiciel płci przeciwnej, to coraz częściej okazuje się, że to homoseksualista?

tak szalenie jestem z siebie dumna.

2009-09-15T12:56:00.000-07:00

Nie roztrzaskałam skroni o podłogę, póki co. Tak, demoluję mózg, robię z niego miazgę, karmię się naiwnością odważnych, otwartych, gotowych na mnie. To wszystko za dużo na moją głowę. Mam ją za małą, a nogi tylko dwie. Staram się strzepać z siebie wszystkie zmartwienia, pogubić je, zatrzymać czas, cofnąć się do wczorajszych wspomnień. Spadam, spadam, ale staram się trzymać, łapię się za ręce ciągnące mnie w górę. Puchnę ze szczęścia, bo zaraz jutro, pojutrze, tak, będzie lepiej.
Herbata cud leczy moje nerwy, to idę oglądać Titanica, bo dawno nie widziałam, a przecież muszę kiedyś popłakać przed telewizorem.

muszę coś napisać.

2009-09-12T15:41:00.000-07:00

Rozwala mnie tyle emocji naraz, że już nie wiem, na czym powinnam się koncentrować, bo przecież z jednej strony kocham, a z drugiej nie kocham, jestem optymistką, a tyle we mnie pesymizmu, nie mogę znaleźć żadnej równowagi, to pewnie znaczy, ze jeszcze nie dorosłam. Nie potrafię nawiązać porządnej rozmowy nawet przez komunikator, na pytania odpowiadam monosylabami i unikam kontaktu z większością znajomych. Najgorsze jest chyba to, że im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej wydaje mi się, że to dobrze. Przecież obiecałam sobie, że nie będzie żadnego zacieśniania więzi z nowo poznanymi osobami, żeby później nie było rozczarowań. Za późno o tym sobie przypomniałam.

ciągle jest lato.

2009-09-10T08:51:00.000-07:00

Mimo tego całego otaczającego mnie zgiełku, dziesięciu godzin spędzanych w szkole i siedzenia do późna nad esejami nadal mam wrażenie, jakby wakacyjny nastrój jeszcze się nie skończył. Przecież świeci słońce, mam tyle cudownej muzyki, tylu cudownych ludzi wokół siebie, dzisiaj życie jest piękne. Brakuje mi tylko ciepłego, letniego deszczu, żeby poskakać po kałużach w niebieskich kaloszach, znowu mieć trzy latka i nie chodzić do szkoły (która z kolei nie jest wcale taka zła). Przepełnia mnie radość ogromna i nie mogę znaleźć dla niej ujścia, więc czuję się jakbym miała zaraz wybuchnąć milionem motylków i intensywnych, jasnych kolorów. Pomyślałam, że w sumie miło byłoby nie mieć przez jakiś czas tej jesiennej chandry, która dopada mnie co roku na początku września i trzyma się mnie, rozpaczliwie ciągnąc za włosy, uszy, nos lub siadając mi na barana aż do końca listopada lub pierwszego śniegu, zależy, które nadejdzie pierwsze.

Obiecałam, że porobię zdjęcia, to muszę zrobić, napiszę list, mogę nawet dołączyć odbite usta albo płatki kwiatów, które niedługo i tak zbrązowieją.

Nie mam na nic czasu.

Paryż czeka.

2009-09-07T12:37:00.000-07:00

Jak dobrze pójdzie, to czeka mnie najpiękniejszy luty w moim życiu. Czekają mnie cudowne uliczki, stukot obcasów, loki, zapach chanel i armaniego unoszący się w powietrzu, Luwr, czerwone usta, kafejki, te zapachy nocą, widoki, światła na pięknym niebie. Mokre liście, Moulin Rouge, śnieg, deszcz, słońce, nieważne. Marzenie. Paryż.

Denerwuje mnie brak czasu, który zaczął się dziś, a skończy za 10 miesięcy, z małymi przerwami na przeróżne święta. Nie polecam wychodzenia z domu o 7.30 i wracania o 18, nie lubię jedzenia w moim liceum, no i lekcji trwających półtorej godziny. Toreb ważących 7+ kilogramów też nie.
Dla równowagi powiem, że lubię popołudniowe jazdy autobusem, stanie w korku, wyrzucanie żelków-miśków przez okno w piętrowym autobusie (wręcz organizowanie zawodów, im bardziej się nie trafi, tym więcej śmiechu), lubię rękawiczki na zimne dłonie, Majkela na zimne wszystko, Home Bargains na zakupy spożywcze, kanapki z Greggs'a (mimo, że czasem przesadzają z cebulą), bluzy kolegów, mokre buty, lubię dzwonienie do siebie po dziesięć razy w ciągu piętnasto minutowej przerwy, lubię plastykę i filozofię. I ciepłą herbatę po powrocie do domu też.
Wrzesień jest już taki zapracowany, a co będzie w październiku, listopadzie, grudniu, już nie mówiąc o styczniu? Mam szczerze ogromną nadzieję, że moja szkoła mnie nie wykończy tymi pobudkami rano, przebywaniem 10 godzin poza domem i różnymi innymi ciekawostkami, o których nie miałam pojęcia.
To zabawne, jak w życiu co jakiś czas zaczyna się od zera. Dopiero co byłam najstarsza, byłam w ostatniej klasie gimnazjum, nie miałam tylu zmartwień, obowiązków, nie mówiąc już o tym, ile miałam wolnego czasu. Znowu muszę robić dobre wrażenie, ciężej pracować i zajmować się sprawami, które trzy miesiące temu uznałabym za zbyt 'dorosłe' dla siebie.
Kolejnym minusem bycia starszym jest to, że autobusy są teraz dla mnie takie drogie.

W głośnikach zapodano Tool'a, a mama woła, że kolacja, to idę nakryć do stołu, bo za chwilę nie będę w stanie ogarnąć na tyle, żeby napisać jakieś zakończenie.
I tak nigdy nie potrafię zakończyć toku myśli, przecież tak naprawdę nigdy nie kończę myśleć. To się tylko przeobraża w coś innego.

Szaleję.

2009-09-04T13:44:00.000-07:00

Z moich ostatnich obserwacji wynika, że wszyscy poruszają się naprzód, a ja cały czas stoję w miejscu, ale to dobrze. Przecież od kiedy pamiętam, chciałam się zatrzymać, zwłaszcza mentalnie i pozostać wiecznym dzieckiem, to taki syndrom Piotrusia Pana. To oczywiste, że uczę się nowych rzeczy, zmieniam szkoły z podstawówki na gimnazjum, z gimnazjum na liceum i tak dalej, ale dorosła nie będę w najbliższym czasie wcale. Chciałabym bardzo, żeby ktoś za mnie podejmował decyzje (byle nie moi rodzice), w przyszłości płacił podatki (oczywiście moimi pieniędzmi) i zajmował się wszystkimi 'dorosłymi' sprawami za mnie. Chciałabym, żeby ktoś był za mnie odpowiedzialny.

Zmieniając temat, zastanawiam się jak to zrobić, żeby ten weekend był moim idealnym końcem wakacji, podsumuwującym wszystkie moje wspaniałe chwile. Pewnie skończy się na tym, że usiądę z Misią, obejrzę tuzin wakacyjnych filmów, a później uporządkuję wszystkie wakacyjne zdjęcia i poukładam je w ładnych folderach, wracając do tych wszystkich zdarzeń, wspomnień, które pewnie już się nie powtórzą (co nie oznacza, że następne wakacje nie mogą być lepsze od tych). W następne wakacje chciałabym tak jak w te, tylko jeszcze lepiej. Przyszłe wakacje mam znowu krótkie, co doprowadza mnie do białej gorączki, bo większość wspaniałych koncertów odbywa się w pierwszej połowie lipca, a niestety na nic oprócz Openera nie uda mi się pójść na pewno. Na szczęście nie tylko wokół koncertów świat się kręci, bo przecież jest tyle ciekawych rzeczy do robienia. Może w końcu uda mi się nocować na plaży, chociaż raz wejść do morza (lub zostać wrzucona) nie w ciuchach a w odpowiednim do tego stroju kąpielowym, nie wylać baniek mydlanych tuż po zakupieniu ich w kioku, kupić najzwyklejszego balonika z helem i spędzić noc szlajając się po ulicach Gdańska, bo przecież w nocy jest tam najpiękniej.
Tak bardzo chcę już następne wakacje, tak bardzo chcę, żeby 10 miesięcy minęło w mgnieniu oka, że nawet herbata nie jest w stanie mnie uspokoić. Niestety wiem, że codziennie siedząc w szkole od 9.00 do 16.20 czas nie będzie mijał mi szybko (godziny spędzane w szkole zawsze ciągną mi się niesamowicie). Jakoś przetrwam, przecież muszę czasami być optymistką.

now i know the truth
this has got to stop
i can't keep running back to you
'cause you're not that innocent
and i'm not naive

Snakes Hate Fire - Innocent

Jest mi tak strasznie jesiennie.

2009-09-03T05:55:00.000-07:00

Bardzo trudno jest być optymistką, kiedy ciągle pada.
Ostatnio coraz częściej myślę, że dorastanie w pierwszej dekadzie XXI wieku jest do kitu. Chciałabym urodzić się piętnaście lat wcześniej, nagrywać muzykę na zwykłe kasety, wieczorami szlajać się po mieście, bazgrać anarchistyczne bzdury na murach i nie mieć tego wszystkiego, co mam teraz. To mnie doprowadza do szału, bo różnica między tym, kim jestem teraz, a tym, kim mogłabym być wcześniej, jest tak ogromna, że nie potrafię czuć się naprawdę wolna.

one day it will all make sense
Akurat. Już to widzę.

no to 10 miesięcy, gotowi do startu, trzydwajedenzero... start.

2009-09-01T01:43:00.000-07:00

Moje wakacje tak naprawdę skończyły się, kiedy 23 sierpnia wsiadałam do samolotu, ale jako iż mam jeszcze trochę wolnego czasu, to stwierdziłam, że przyda się jakieś uroczyste podsumowanie ich, bo pewnie połowę z tego zdążę zapomnieć do ferii zimowych. To teraz po kolei:
- W Trójmieście była powódź, ale mnie ominęła, bo byłam na Openerze, gdzie jak na złość przez sześć dni bez przerwy świeciło słońce, a temperatura wynosiła trzydzieści stopni Celsjusza, w porywach do trzydziestu pięciu (a w namiotach od siódmej rano do ósmej wieczorem było czterdzieści pięć, bez zmian).
- Moja koszulka nie chce się doprać po koncercie Crystal Castles, stałam w takim tłoku, że kiedy podniosłam nogi, to wciąż wisiałam w powietrzu, no i chciałyśmy z Zosią podpalić włosy jakiemuś emo.
- Potrafimy spać w łóżku (on nieświadomie, ja mimowolnie), które absolutnie się do tego nie nadaje.
-Coraz lepiej idzie mi granie w karty oraz państwa i miasta, a zwłaszcza w pociągu interREGIO na trasie Trń-Spt.
- Jesteśm zmorą ludzi podróżujących pociągami, a zwłaszcza panienek, które podpierdalają mi miejsce (po piętnastu minutach przesiadła się gdzie indziej).
- Udaje mi się nie iść na wszystkie koncerty, które podobno są najlepsze (ale ja i tak jestem na tych zajebistych).
- Głowę myjemy (ja i D.) w morzu, bo po co nam prysznic.
- Mam problem z odróżnieniem starców od kelnerów!
- Jesteśmy szorstkie.
- Nie dostałam jeszcze żadnego mandatu, a tak bardzo chciałam.
- Wiśnia wcale nie zajeżdża spirytusem, nawet na dnie.
- Bardzo przyjemnie pije się (w pełnym słońcu) z Zosią i Globusem pod płotem na Openerze, chociaż potem ciężko jest wstać.
- Otrzymałam propozycję matrymonialną.
- Nie dałam się wrzucić do morza. Weszłam sama.
- Umiem zagrać Oriona.
- Wrzeszczałam, bo motyl.
- Podobno chciałam rozwalić system w totka.
- Nie chciałam tańczyć na barze, to mnie zanieśli.
- Nauczyłam się nowych kawałów.
- Zaliczyłam prawie wszystkie (muzyczne!) miłości mojego życia. (koncertowo).
- Bieniu twierdzi, że bez jego bluzy wyrzucili by mnie z Trolla.
- Poznałam historie o Szymku.
- W Chałupach wszyscy surferzy chcą stawiać dziewczynom drinki.
- Przepłaciłam za pole namiotowe.
- Magda była ze mną na Kulcie, więc mam za sobą koncert życia.
- Bo grali to co chciałam.
- Kraków.
- Natalia jest bardzo pomocna i ma fajnego psa.
- Pani w Mitycznym zgniotła system wartości Bienia i Dużego, pytając Dużego o dowód (Bieniu teraz nie wie, kim jest), z czego się śmiałam bardzo.
- Na Openerze fajki są tańsze.
- A Rodżer daje mleko i taka jest prawda.

Mam pół puszki Coli w lodówce.

2009-08-31T02:48:00.001-07:00

Tak bardzo korci mnie od rana, ale przecież nie mogę, bo zęby, bo dentysta znowu będzie się czepiał, bo przytyję, bo nie ma tak dobrze, że codziennie pół puszki Coca Coli.
Skupiam się więc na muzyce i przed chwilą stwierdziłam, że Artur Rojek - i sam i z Myslovitzem - naprawdę leczy mnie. Zabrałam się za porządkowanie szuflad, co rozpoczęło się znalezieniem niezliczonych pamiątek po Kiwi (np. ręcznie napisana tabulatura do Stairway to Heaven, którego nadal nie umiem zagrać, bo nie potrafię odczytać pisma Kiwi), jeszcze większych ilości śmieci oraz dwóch pierścionków, których szukałam od prawie roku. Wielkie sprzątanie skończyło się tym, że nie mogę nic znaleźć, no i mam szufladę ze wspomnieniami, która wypchana jest prawie po brzegi. Pewnie za dwa lata wyrzucę te rzeczy, w jakimś ataku złości na to, że chociaż wszyscy mówią mi 'zrób coś z tym', to ja nie potrafię tak po prostu powiedzieć, że 'cholera, tęsknię' i jak zwykle wszystko kończy się dla mnie na marzeniach, ogromnych zawodach sercowych, rozczarowaniach i całym morzu straconych szans.
Przez przypadek przełączyło mi się na Pidżamowe 'Pryszcze'. Nie wiem jak inni, ale ja muszę to przełączyć.
Szczerze mówiąc, te rozczarowania powinny mi się już dawno znudzić.

O, jest słońce.

2009-08-29T03:54:00.000-07:00

Teraz przez chwilę mogę być optymistką, bo przestało padać. To, jak zwykle zapewne, nie potrwa długo.
Zdjęcie na photoblogu Kiwi denerwuje mnie, doprowadza do białej gorączki i stanowczo obniża mi poziom serotoniny we krwi, wywołując u mnie irytację moją własną bezsilnością, którą chciałabym się z kimś podzielić, ale nie mogę. Nie mogę na to zdjęcie już patrzeć, ale kliknięcie w czerwony krzyżyk w prawym górnym rogu ekranu mnie przerasta.
Chyba muszę przestać się żalić, bo przecież miałam być optymistką.
W zamrażalniku pół litra lodów czeko, a w telewizji na pewno będzie dziś jakiś dobry film.

(i teraz nikt mi nie powie, że w notce nie było ani jednego optymistycznego akcentu.)

dzień dobry kochanie

2009-08-28T03:59:00.000-07:00

Pogoda czysto jesienna, niby czemu, przecież jeszcze lato, a ja tu zawinięta w koc. Zaczynają się rewolucje, mam Paryż na ścianie i w sercu, kiedyś tam będę miała jeszcze w dłoni. Harry Potter jeszcze w kinach, a ja już bym chciała na dvd, żeby móc oglądać przy herbacie. Zadzwoniłabym wtedy do Ciebie, kochanie, na pewno i powiedziała, że Dan Radcliffe może i jest przystojny, ale zdecydowanie wolę mężczyzn z innym odcieniem niebieskiego w tęczówkach. Już wszędzie jesteś, nawet na gadu, nawet na Tlenie, czym ryzykuję bardzo. Kupiłam kalendarz, który już ma poplamione kartki, bo wylałam na niego kawę i dwie herbaty, i teraz namiętnie opisuję to, co do mnie pisze.
Ola wraca w niedzielę, trzeba iść do Starbucks'a.
Jak nigdy dotąd chce mi się spać.
Dobranoc, kochanie.

nie lubię przywitań.

2009-08-27T12:17:00.000-07:00

Pewnie i tak po jakimś czasie mi się znudzi.
Miałam męczący dzień, więc dobranoc.

PS. pisząc kochanie pewnie mam na myśli Maćka ;d